Mur oporowy z wielkoformatowych paneli na obejściu drogi I/7 Chomutov – Křimov

Najpierw zaprojektowano podstawowe typy prefabrykatów S, T i M o grubości 18 cm. Na ich podstawie opracowano kolejne warianty różniące się od typów podstawowych zarówno liczbą osadzonych zaczepów dla geosiatek, jak i wysokością (wynikającą z przebiegu głównej trasy). Łącznie zaprojektowano 18 typów prefabrykatów. Prefabrykaty wykonano z betonu C30/37‑3b (XF4) oraz zbrojenia 10 505 (R). Minimalne otulenie zaprojektowano na poziomie 45 mm.

Do zbrojenia bloku gruntu zastosowano jednoosiowe monolityczne geosiatki Tensar RE wykonane z polietylenu o wysokiej gęstości. Szerokość pasów geosiatek wynosiła 1,30 m. Geosiatki były łączone na budowie z zaczepami zabetonowanymi w panelach licowych za pomocą łączników Tensar Bodkin.

Konstrukcję muru, z uwagi na system układania prefabrykatów, wykonywano stopniowo, warstwa po warstwie, zaczynając od najniższego miejsca zdi. Ze względu na powiązanie z obiektem SO 206, tolerancje produkcyjne oraz możliwą dokładność wykonania, geometria muru była na bieżąco kontrolowana. W celu uzyskania równego i stabilnego podłoża pod układanie prefabrykatów zaprojektowano w podstawie warstwę z betonu C16/20‑2a (XF1).

Mur został zaprojektowany na 120 lat, z zasypem materiałem o uziarnieniu do 75 mm, pokrywającym 65% szerokości paneli. Zasyp za tylną stroną muru pomiędzy kolejnymi warstwami geosiatek wykonywano z materiału miejscowego (kruszona pararula). Zasyp układano warstwami o maksymalnej grubości 0,4 m. W odległości mniejszej niż dwa metry od konstrukcji należało stosować wyłącznie lekkie urządzenia zagęszczające — ubijaki, płyty wibracyjne do 1,0 t lub walce prowadzone do 1,5 t.

Mur został zakończony monolityczną żelbetową gzymsą, na której wzdłuż krawędzi przestrzeni komunikacyjnej zamontowano stalowe mostowe barierki ochronne.

 

Dostarczyliśmy przeszkolenie wykonawców, obliczenia statyczne oraz system oporowy Armovia (geosiatki i panele).