Manipulacja, składowanie i inne wytyczne dotyczące postępowania z geosyntetykami

Najczęstszym typem opakowania geosyntetyków są rolki o szerokości od 1 do 6 m. Jeżeli charakter wyrobu tego wymaga (np. w przypadku geotekstyliów), produkt jest w celu ułatwienia manipulacji nawinięty na tuleję kartonową, plastikową lub metalową. Rolą najlepiej manipuluje się za pomocą stalowego pręta przymocowanego do wózka widłowego lub łyżki ładowarki, który wsuwany jest do tulei. W przypadku krótszych rolek można również użyć wideł do manipulacji paletami.

Składowanie

Geotekstylia nie powinny leżeć bezpośrednio na ziemi, aby były chronione przed zanieczyszczeniami i wilgocią, które mogą uszkodzić przede wszystkim geotekstylia nietkane. Najbardziej odpowiednie jest składowanie rolek na belkach lub ewentualnie na plandece oraz przykrycie ich plandeką.

Ze względu na swoje przeznaczenie większość materiałów geosyntetycznych nie jest produkowana z ochroną UV. Rolki, które nie mają opakowania lub których opakowanie jest uszkodzone, należy w przypadku dłuższego składowania przykryć, aby były chronione przed promieniowaniem UV powodującym degradację. Konkretna wartość różni się w zależności od rodzaju wyrobu – może to być jeden dzień, 14 dni, miesiąc, a czasem nawet dłużej. W przypadku uszkodzenia lub zanieczyszczenia materiału nie można go zastosować w budowie.

Przygotowanie podłoża

Powierzchnia, na której będzie instalowane geosyntetyki, musi być oczyszczona z roślinności oraz wszelkich zanieczyszczeń (kamienie, pnie, gałęzie itp.). Wszystkie te elementy mogłyby spowodować uszkodzenie geotekstyliów lub geomatek, a tym samym utratę wymaganych właściwości. Jednocześnie podłoże gruntowe powinno być równe, tj. bez zagłębień i nierówności, oraz zagęszczone.

Kombinacja geosyntetyków

Przy jednoczesnym stosowaniu kilku rodzajów geosyntetyków ich kolejność jest określona w projekcie i należy jej przestrzegać, aby zachować funkcjonalność zaprojektowanego rozwiązania (np. przy stabilizacji podłoża najpierw układa się geotekstylię separacyjną, a na niej geomatkę).

Cięcie

Większość geosyntetyków można dostosować do wymaganych wymiarów poprzez cięcie lub przycinanie. Zaleca się użycie noża z łamanym ostrzem lub ostrych nożyc ogrodowych. W przypadku potrzeby węższych pasów geosyntetyku można ciąć również całą rolkę. Do tego celu stosuje się piłę mechaniczną lub przecinarkę z dużą tarczą. Rolkę należy w miejscu cięcia wzmocnić taśmą izolacyjną lub podobnym materiałem. Jeżeli tniemy całą rolkę geotekstyliów, może dojść do jej sklejenia w miejscu cięcia. Podczas rozwijania rolki nastąpi wówczas wzajemne rozerwanie, które nie ma wpływu na funkcjonalność wyrobu.

Układanie

Należy przestrzegać zaprojektowanego kierunku układania geosyntetyku. Tylko nieliczne geosyntetyki posiadają we wszystkich kierunkach takie same właściwości, dlatego jest to istotny etap. Zawsze należy postępować zgodnie z instrukcją montażu dla danego rodzaju geosyntetyku i jego zastosowania w konstrukcji gruntowej.

Geomatki i geotekstylia podczas instalacji należy w miarę możliwości napinać, aby nie tworzyły się fałdy i fale, oraz odpowiednio je zabezpieczyć. Zabezpieczenie geosyntetyków wykonuje się za pomocą kołków, głazów lub pryzm materiału zasypowego, aby podczas zasypywania nie przemieszczały się i nie falowały. Geotekstylia i geomatki powinny zostać zasypane w terminie określonym w specyfikacji technicznej wyrobu.

Nasypywanie i rozkładanie materiału

Po materiałach geosyntetycznych zabronione jest poruszanie się pojazdami. Zalecana grubość warstwy umożliwiającej ruch pojazdów wynosi co najmniej 150 mm, o ile w projekcie lub instrukcji montażu nie określono inaczej. Nasypywanie gruntu z dużej wysokości jest zabronione, aby nie doszło do uszkodzenia lub zwinięcia geotekstyliów lub geomatek. Rozgarnianie materiału wykonuje się koparkami i spycharkami.

pH materiałów mających kontakt z geosyntetykiem

Poliester (PET) bardzo źle znosi środowisko zasadowe i ulega w nim degradacji. Konkretnie dochodzi do zasadowej hydrolizy poliestru. Z tego powodu geomatki i geotekstylia wykonane z poliestru nie mogą mieć kontaktu ze środowiskiem o pH > 9. Dotyczy to na przykład gruntów stabilizowanych wapnem, cementem, zawiesin betonowych oraz betonu.

Skutkiem jest spadek wytrzymałości na rozciąganie (która jest jednym z istotnych parametrów wejściowych do obliczeń statycznych) oraz związany z tym niższy poziom stateczności w porównaniu z założeniami projektanta.

Wśród polimerów typowych dla produkcji geosyntetyków najlepszą odporność na środowisko zasadowe wykazuje polietylen wysokiej gęstości (HDPE).

Zagęszczanie

Metoda zagęszczania (statyczna, dynamiczna) jest dobierana przez projektanta z uwzględnieniem materiału zasypowego oraz podłoża.